"एक सुखा पत्ता."

ॐ साईं.
"एक सुखा पत्ता."
कई मुद्दत से कोई अरमान लिए,है दिल बोझल,
जाने कौन सा ख्वाब है जो ऑंखें,लिए है ओझल;
एक तड़प सी सिने में चुभती है कभी,
यूँ जैसे नासूर की कच्ची नोंक,उगी है अभी.
सुख गए वो पौधे,जो थे गिले हरे खेत कहीं,
आग सी हवा उड़ाती है,आखों में चुभकर रेत कहीं;
हर पल लगता है मानों, मिलों का अनकटा रास्ता,
जैसे तनहाइ को नहीं कोई,इस दुनिया से वास्ता;
एक सुखा पत्ता लेहेर आता है, मेरे पढाई मेज पर,
सुकून देता है यूँ,मिला न था कभी फूलों की सेज पर;
सबक देता है जिंदगी का,जो लिया टूटकर शाख़ से,
रुखी पलकों को गिलाता है,आंसू बहाकर आंख से;
यूँ जैसे उम्र गुजारी हो, बहार से पतझड़ तक,
नस-नसें बहाई हो,हरियाली से भूक-सुकड़ तक;
क्या केहेना चाहता है,कोई बोली हो तो समझें,
सरसराता है आगे,के कोई इसकी बातों में तो उलझें;
के फिर कोई थाम लें,जो इसे उम्मीद का एक कोना दिखें,
या उलटकर इसी की गिली नोंक से, बीते जिंदगी का पन्ना लिखें.
मेरे जले खून का कतरा,इसकी बची गिल से बने हर बूंद सियाही,
ऐ फलक,चाँद,तारों,उतरे अल्फाजों की रहेना तुम सबूत-ऐ-गवाही.
चारुदत्त अघोर(८/३/११)

Will you be my valentine...?

Om sai,

Will you be my valentine Dtd:14/2/11
Its always a feel with you,like on lonely sands on a beach,
You are in the heart, but so far from me to reach;
Your presence gives me a spirit as on pilgrim or a shrine;
My sweet heart, will you be my valentine….?

I wish my hands would chain forever in yours like screwed lock,
My loaded heart’s ship is waiting for signal to clear from the dock;
Its like breathing all you in me from nine to nine,
My sweet heart, will you be my valentine….?

A runaway road far long ,eager to take us on drive so crazy,
With all you next me,napping relaxed on my shoulders carelessly easy;
As of fall crisp leaves on road, that shivers me your whispers tenderly fine;
My sweet heart, will you be my valentine….?


Reaching on the mountain top,freezing snow that fall on my lower lip,
It’s a fall for you to melt away by your luscious lip-lock grip;
Lets relax front to fireplace,sipping-share of one glass togather of a juicy
wine,
My sweet heart, will you be my valentine….?

I make me yours forever, for seven births to come,
Rich me showering your unending love wholesome;
Your released breathe, in me pump my heart like a meals to dine;
My sweet heart, will you be my valentine….?

Life me by sharing you,to cross away journey of miles,
It’s a image-collage of you in the heart in scrambled tiles;
Darling,lets one our beings by merging two,in one line;
My sweet heart, will you be my valentine….?
Charudutta aghor.

“जीवघेणा घटस्फोट”

ॐ साईं
“जीवघेणा घटस्फोट”
अग्नी साक्षीने जिथे,घेतात सात फेरे,
प्रवासू म्हणून,आयुष्याचे संपूर्ण घेरे;
नाही पटलं तर,दुरावतात दाखवून आरोपित बोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

पुढल्या जीवनाचा जणू, विचारच नाही,
प्रखरीत रागापुढे जसे,अंधःकारित सर्व काही;
कसा झेलतात हा,अग्नीत एकटेपणाचा लोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

कसा विसरतात तो क्षण,जो एकुन विलोपतात,
सर्व राग लोभ सहनून,जोडीने जपतात,
कशी विकोपाला जातात,शोधून एकमेकात खोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

आज अश्रू गाळतात डोळे, तोंडी असते ओरड,
नंतर काय जेव्हा गाली, खारटेल अश्रूंची कोरड;
आज रसाळ असलेले,उद्या खपलीत होतील ओठ,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

लोक तर हसतील,दाखवून प्रेम उसनं,
उद्या तेच विचारतील,बोचरे खोचक प्रश्न,
त्यांना न काही फायदा,न कसलीच तोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

लोभाने हातावलेले गाल,प्रेमाच्या त्या लोभस हरकती,
उद्या काय जर कोणीच नसणार,मोजायला गाली सुरकुती;
का ओढवतात लाथ नियतीची,उघडवून स्वतःचेच पोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

इतक का खरंच,आयुष्य आहे स्वस्त,
ज्याला कसलेच मोल नाही,कि करतात त्याचा अस्त;
कसे जीवन मोजतात,शपथावून पोटगीरूपी नोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!

कोण लक्षात ठेवणार,किराणा-विज,बिलाची तारीख,
कोण सांत्वानायला राहणार,आजार-साजार बारीक,
न कोणी येणारा,न जाणारा,ना कोणाचेच कसले गालबोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट.

दुरावल्या मनी आज जी,आहे जखम ओली,
पिडवून उठणार नक्कीच उद्या,जिथवर तिची खोली;
कोणता हाथ पुढावणार,लावायला थंड मल्मित बोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट...!

कसा कळणार दोघातला,एक कधी अन्तावला,
विधवा कि विदुर,कोणाचा श्वास शांतावला,
शून्यात असेल नजर,जरी हृदयी हुंदक्याचा विस्फोट,
मरणापेक्षाही भयंकर,हा जीवघेणा घटस्फोट…!
चारुदत्त अघोर(२/३/११)