""आधण.""

II ओम साई II
""आधण.""
थंडी कडाडलेली,कारण जानेवारीचा महिना,
कितीही आवरलं,तरी मन काही ऐकेना;
मी पांघरुणात व हाती रोमेंटिक पुस्तक,
जे वाचून,प्रेम भावनेने वादळीत झालं मस्तक;
सरळ माणसाला बेधुंद करणे हिच लेखकाची खुबी,
रंगीत पणाने तुला वेधले,तर तू ओट्याजवळ एक पाय मोडून दुसर्यावर उभी;
त्याच क्षणी पांघरुण फेकून,मांजर पावलाने येऊन तुला घट्ट कवटाळले,
अनपेक्षित माझ्या उबदार मिठीने,तुझे बेसावध डोळेच बावचळले;
थोडी प्रेम रागाने ओरडलीस,कारण ग्यास वर ठेवलं होतं चहाचं आधण,
उतू जाईल म्हणून सोडवत होतीस स्वतःला,करत माझ्याशी भांडण;
एवढ्या गुलाबी थंडीत मिठीतून सोडवत नव्हते,म्हणून तुला हातात उचलली,
आणि धावत तुला हात्कुशीत घेऊन,सरळ आपली खोलीच जवळली;
खरच,त्या क्षणी वाटलं तुला मिठीतून कधीच सोडू नये,जरी कितीही पालटले ऋतू,
आठवतं...?त्या दिवशी एक ग्यासवर आणि दुसरं पांघरुणात,असे दोन आधण गेले उतू......!!!!!
चारुदत्त अघोर.(दि.६/१/११)